حجم های رنگی

ما رفتیم (اینجا دیگر آپدیت نخواهد شد)

خانوم دکتر — Tue, 21 Sep 2010 00:41:13 GMT

آدرس خونه ی جدید من :

littledr.blogfa.com

مشترک موردنظر

خانوم دکتر — Thu, 16 Sep 2010 20:15:44 GMT

یک عادت عجیب دارم من. بعضی روزها که میدانم یک اتفاق تازه میخواهد بیاید تو زندگیم یا منتظر تجربه ی یک دیدار هستم یا برای اولین بار میخواهم کاری انجام دهم ،یکی دوساعت قبلش "تقویم من"م را برمیدارم و احساسم را درموردش مینویسم یا اتفاقی را که ممکن ست بیفتد را پیش بینی میکنم . بعد از آنکه آن دیدار انجام شد وآن "اولین بار "اتفاق اقتاد، زیر ِنوشته های قبلی مستندِ ماوَقَع را مینویسم . خب شاید بخاطر بیکاری م باشد ولی مقایسه ش خیلی جالب جذاب ست. مثلا پیش بینی میکنم فلانی امشب به مهمانی میآید و میخواهم کلی حالش را بگیرم ولی نوشته های بعداز مهمانی م میگوید که فلانی آن شب کلا نیامده و آن کِرم درون من هنوز وول میخورد به امید مهمانی بعدی.. .

+بعضی مواقع هست که شنیدن صدای خانوم داخل گوشی چندان ناخوشایند نیست .. مثلا وقتی ساعت 2شب زنگ بزنی به "فلانی" و آن خانومه با پوزخند بگوید " ارتباط با فلانی ِموردنظرمقدور نیست نصفه شبی" بعد تازه یادت بیاید چه درگیریهایی بوده بین تو وفلانی و همان بهتر که سیم کارتش بسوزد ...

++ بدجور پاهایم یخ کرده تو این دمای 8 درجه . یعنی واقعنی ِواقعنی پاییز در راه است....؟

دخترک دنیایش را از قابِ گرد پفک حلقه ای چیتوز میبیند

خانوم دکتر — Fri, 10 Sep 2010 22:34:18 GMT

آخیش ..چه خوب شده ها.. حالا میتوانم باخیال راحت دست مامان رابگیرم و حمله کنم سمت پفک حلقه ای های مغازه سرکوچه و باخیال راحت وسط خیابان بمکمشان(روش پفک کوفت کردن من!)آن هم جلوی مردم. آخ که چقدر بد بود وقتی خانم های داخل اتوبوس مچت را حین آدامس جویدن میگرفتند و پشت چشم نازک میکردند و اخم های سگی تحویلت می دادند . نمیدانم ..یعنی واقعا از رمضان همین حالیشان شده بود ؟ من –به قول استاد ش.ر :با تلاش فراوان!- همچنان روزه ها را دودر کردم ولی یادم نمی آید دروغی گفته باشم یا غیبتی یا نگاهی.. البته گاهی نیم نگاهی..!

+این روزها دارم جمله های مثبت و امیدوار کننده ای که خودم تایپشان کرده ام وپرینت گرفتم ازشان را میچسبانم روی پیشانی سفید در ودیوار اتاقم .بلکه در روزهای ناامیدی و سگی ام بیایند به داد این روحیه ی عشق ِ انرژی مثبتم برسند.

++دارم با گیتارم ارتباط خوبی برقرار میکنم .ترم یک هستم هنوز .جا هست واسه پیشرفت . ولی داداش میگوید :"خوب دلنگ دلونگ میکند بچه مان ! "هه! خب ندارد میخواهم بزنم تو دهان گوگوش .. بگذار تمرین ریتم وآهنگ تمام شود ..هه!

+++دیگر حالم از "م .مؤدب پور" بهم میخورد . محض رضای خدا فقط یک لحظه بگذار این عاشق ومعشوق با هم لاس بزنند ..فقط یک لحظه خوش.

چی نصیبت میشه وقتی زجرم میدی؟×

خانوم دکتر — Wed, 08 Sep 2010 13:18:56 GMT

اگر خانوم دکتر کوچولوی ما این چندین روز تنبل شده ونیامده اینجا ببخشیدش.

این چند وقت غیبتم بخاطر این بود که داشتم با یکی از مسائل تازه شکل گرفته زندگیم کشتی میگرفتم . بالاخره به نتیجه ای که میخواستم نرسیدم .تا اینکه امروز صبح یکی از مقاله های مجله موفقیت را میخواندم که یکجایش حرف قشنگی میزد:شاید هرچیزی که دراین لحظه رخ میدهد دقیقا همان چیزی باشد که باید باشد. اینجوری شد که تصمیم گرفتم بیخیِ ماجرا شوم کلاً وبگذارم خدا کارش را ادامه دهد وموی دماغش نشوم.

خیلی خیلی سرخوشم من این روزها. چون هنوز واسه خریدن جامدادی و روان نویس و کوله پشتی صورتی وسواس دارم. خیلی خیلی ذوق میکنم وقتی هنوز میتوانم واسه خرید مانتوی مدرسه با یک سایز کوچکتر چانه بزنم با مامان که نگران است ناظم گیر بدهد چرا مانتویم سایز لباس بارداری یا خیمه عشایری نیست . آخ چه حس خوبی میدهد به من بوی نویی کتاب زیست و هندسه و واااااااای ادبیات.

هرسال نزدیکیای مهر حس همان اول مهر سال 80 است برایم. سال اولی بودن با تمام اضطرابهایش.

_{*با صدای بابک جهانبخش}

یک شهریور 10 سال دیگر کجا و این یکی کجا!

خانوم دکتر — Sat, 21 Aug 2010 22:44:42 GMT

دوم راهنمایی بودم که تصمیم گرفتم هرطور شده دکتر بشوم!!-علت دارد که فعلن بماند-. یعنی همان سالها بودکه حس کردم هدف داشتن یک موجودیست که وجودش تو زندگی لازم هست . اینجوری شد که خرزنی هایمان شروع شد!..والبته همچنان ادامه دارد.. .حالا دیگر کمتر کسی هست که مرا بشناسد و لقبم را نداند.(خانوم دکتر،دکی خانوم،دکی مانکن..) .تاجایی که اسم بلوتوث و پسورد کامی و ایمیل و ... وحتی روی صفحه اول دفترکتابهایم دیده میشود! خب آدم باید به هدفش اعتقاد داشته باشد تا بهش برسد ..قانون جذب که جای خودش را دارد.

ولی شدیداً به تقدیر وخواست خدا معتقدم والبته به اراده و ایمان انسان به هدفش.

پس به امید یکِ شهریور آن سالی که مرا پزشک بخوانند.......(آمین)

+ پیشاپیش به همکارام تبریک میگم(رو که نیس ماشالله!)

این منم :

خانوم دکتر — Wed, 11 Aug 2010 17:00:43 GMT

اصلاً کلاً اینجوریم . از روزی که یادگرفتم خودمو بشناسم اینجوری بودم. یادم نمیماند که مثلا دوساعت پیش فلانی با فلان حرف یا حرکتش مرا رنجانده.بعد اس ام اسش دستم میرسد که :

Age emruz azam narahat shodi lotfan bebakhsh""

بعد من بعد از درگیری با حافظه م همراه با یک سری حرکات منگلیسم-mongolism-، به این نتیجه میرسم که فلانی اس ام اس و اشتباهی فرستاده حتماً ...!

اصلاً کلاً اینجوریم . از روزی که یادگرفتم خودمو بشناسم اینجوری بودم. اولش راحت شروع میشود . یعنی راحت نسبت به بعضی ها حس خوب* پیدا میکنم . بعدش یکم سخت میشود میفهمم که حس خوب من روی حس او تاثیر گذاشته . قسمت سخت ترش اینجاست که آنقدر روحمان بهم نزدیک میشود که دیگر حس او میشود حس من . مثلاً دیروز که "ش.ر"* رو فرم نبود حسش الکی نشست توی دل من . اصلاً نفهمیدم چی دارد یاد میدهد همه حواسم به غمِ تو آهنگ صداوگیتارش بود .

*خوب؛ یعنی همان حسی که توش آرامشه وصمیمیت.

*ش.ر؛ استاد گیتارعزیزم

+نمیفهمم چمه ، امسال مثل همیشه منتظرش نبودم هیچ فراری هم هستم ... رمضان رو میگم.

بخت آرام و زمان رام..

خانوم دکتر — Mon, 02 Aug 2010 14:40:48 GMT

میخواهم آنقدر از خوشبختی هایم بنویسم که یادم برود قبلن ها چه بوده وچه شده . میخواهم بگویم اینقدر از الانم راضی ام با این لباس گشادی که هیچ وقت نمیپوشیدمش ،اینقد راضی ام از صدای قرچ خردشدن اسمارتیز صورتی زیر دندان نیشم ، اینقدر خوشحالم ازاینکه امروز صبح با مامان _که همیشه پایه تصمیمهای من هست_ رفتیم پارک وانقدرعمیق نفس کشیدیم که درختها کج شدند طرفمان ،طوطیهای درختهای بلند پارک جغ وویغ میکردند بالای سرمان،آنقدر خندیدیم به متلکها که من خیره شدم به مامان که همیشه باشنیدن این خزعبلات عاصی میشد و اخمالو. ولی امروز .. همه چیز فرق میکرد . امروز خوشبختی به من چشمک میزد و من بلندمیخندیدم که آره .. میبینمت هستی پیشم.. بی بهانه .

* فرق کرده ام ... صدای داریوش دارد مرا سرحال میآورد ، به جای آنکه وقتی میگوید"اینجا بجز دوری تو چیزی بمن نزدیک نیست " بغ کنم برم تو خودم.

* *همیشه وقتی میشنیدمش حسودیم میشد به آن "مریم"ی که اینقدر برایش عزیز بود.. روحش شاد.

عهدهای من

خانوم دکتر — Wed, 14 Jul 2010 16:15:08 GMT

انگشتهایم را میگیرد در دستش .. ومن میترسم به چشمانش نگاه کنم و فقط به تو فکر میکنم . به لحظه ای که دزدکی باخودم عهد بستم فقط به دستهای تو اجازه دهم که این انگشتها را داشته باشد .. دوباره با کنجکاوی انگشتم را نگاه میکند . به سبیلهای سفیدش پوزخند میزنم ... چه گیتاریست بزرگی..! *

* منظورم استاد گیتارمه .

بچگی

خانوم دکتر — Wed, 07 Jul 2010 16:36:50 GMT

این روزهای من روزهایی شده که دارم میفهمم معشوقه قرار گرفتن دردسر های خاص خودش را دارد . این روزها می فهمم آنقدر ها هم خوب نیست که کسی دوستت داشته باشد . مخصوصن برای من اصلن خوب نیست چون هنوز بچه ام ( به تعبیر بعضی ها) و هنوز زود است که بیاید به خودم بگوید . بعد من مجبورم از دوستم این را بشنوم که فلانی مرا میخواهد ودلش برایم تنگ شده و از این حرفها..

+ این روزها شور و شوق قبل را نسبت به گیتار ندارم . این هم از همان مسائل "ناخوب" این دنیاست .

+ دیگر نمیخواهم فاز - بدهم . از خودم عذر میخوام

کمی زودتر بجنب

خانوم دکتر — Sun, 27 Jun 2010 09:19:21 GMT

قرار گرفتن هر اتفاق هرچقدر خوبی در یک زمان ومکان اشتباهی خوشایند نیست . مثلا وقتی من اصلا حواسم نیست کسی را یک زمان دوست داشته م .آنوقت همان فرد رایک شب میبینم که دیگر دیدنش مانند قدیم یک معجزه نیست . بعدش میفهمم که آقا تازگی ها دوستم دارد. البته تازگی اش را خودم میگویم . نمیدانم همان شبهایی که بودنش معجزه بوده واسم ، او چه حسی داشته . بهرحال دیر آمده ای آقا ! دیگر برایم معجزه نیستی!......!

+ آدم اینجور وقتها خیلی دلش میسوزد .نه؟ دیر کردن پیشامدهای خوب برای پیش آمدن!!